Interview Jan de Wit

Verloren krediet
interview met Jan de Wit, voormalig voorzitter Commissie Kredietcrisis, kamerlid SP

Verloren Krediet is de titel van het rapport van de Commissie De Wit die vanaf medio 2009 onderzoeken deed naar de oorzaken en problemen van de financiële crisis en het handelen van de hoofdrolspelers hierin. Voormalig voorzitter van de onderzoekscommissie en kamerlid van de SP Jan de Wit ontving me op zijn kamer aan het Binnenhof in Den Haag en keek terug.

De Wit typeerde de situatie van de banken als een ‘unieke crisis, zowel qua omvang als qua intensiteit. Nog niet eerder is er wereldwijd zoveel geld in het financieel stelsel gestopt, in de VS alleen al 700 miljard en in Nederland meer dan 100 miljard, om de economie te redden en zijn er zoveel mensen geraakt.’
Hij vond het schokkend om te moeten concluderen dat er zoveel onaanvaardbare risico’s werden genomen door banken en dat de ruimte om risico’s te nemen groter werd, al was het alleen maar omdat de afstand tussen de Raden van Bestuur en de werkvloer almaar groeide. Daardoor zijn de publieke belangen, de nutsfunctie van de bank, uit het oog verloren. Maar er waren nog meer oorzaken, waaronder de huizenpolitiek van Bush, de deregulering, de bonuscultuur en de zwijgzaamheid van de bankensector die zich voortdurend bezighield met het ophouden van de schone schijn. ‘Er is letterlijk en figuurlijk veel krediet verloren gegaan.’

De Wit nam duidelijk afstand van het door velen gebezigde ‘dit hebben we niet kunnen voorzien’. Hij concludeerde dat de bankencrisis geen natuurverschijnsel was, geen tsunami. Op mijn vraag of hij met de kennis van nu nog extra conclusies en aanbevelingen aan zijn rapporten zou kunnen toevoegen, was zijn antwoord ontkennend. Ten opzichte van andere landen zijn de onderzoeken zeer fundamenteel aangepakt. Conclusies over de oorzaken waren kwamen ook overeen. De Wit vond het interessant om de onderzoeken te doen mede vanwege de geheimhouding die de DNB (artikel 89 Wet Financieel Toezicht) betracht en de voorzichtigheid die vereist was bij het handelen en communiceren. Bij dit laatste kan men denken aan koersgevoelige informatie waardoor banken – en daarmee de stabiliteit van het financieel stelsel (de ruggengraat van de economie) – in gevaar zouden kunnen komen.
De geheimhouding kon slechts worden doorbroken door een uitspraak van de Raad van State die gezien de omvang van de crisis, de urgentie en het maatschappelijk belang de openbaarheid liet prevaleren. ‘Alleen door de waarheid achter de crisis te achterhalen kunnen we een begin maken met het herstel van het geloof in banken .’ Alle aanbevelingen van de Commissie zijn overgenomen, verankerd en worden gevolgd.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.